جمعه ۳۱ شهريور ۱۳۹۶ - 2017 September 22

چرا آمدیم؟

تنوع فضای فرهنگی کشور و جایگاه فرهنگ و زبان و ادبیات کردی در کشور همواره یکی از موضوعاتی بوده است که مسئولان عالیرتبه کشوری برآن تاکید ورزیده و تصریح کرده اند که از این فضای غنی فرهنگی باید برای تقویت زیر ساختهایی چون «حس عضویت ملی»، «حس تعلق و دلبستگی اجتماعی» و «نظام حقوقی کشور»بهره برد. این سه اصل اصولی هستند که زیربنای حس مثبت شهروندی در یک جامعه ملی قرار می گیرند و اصولا با خوانش این اصول هم می توان به دیدگاهی در خصوص وضعیت ارتباطات بین فرهنگی جامعه دست یافت. در کشوری به مانند جمهوری اسلامی ایران که از تنوع قومی، دینی، فرهنگی، و جغرافیایی برخوردار است توجه به امر ارتباطات بین فرهنگی امری ضروری و حیاتی است. حیاتی بودن این حوزه آنقدر قابل توجه است که کسی مانند «ادوارد تی هال » مردم شناس آمریکایی، معتقد است ارتباطات بین فرهنگی، ریشه در مردم شناسی و زبان شناسی دارد.

ارتباطات بین فرهنگی عمدتا در جامعه ای با تنوع فرهنگی، دینی و قومی مانند ایران معنا پیدا می کند و این مفهوم کمک می کند تا میان  تمامی اقلیت های دینی  وقومی و فرهنگی رابطه ای ایجاد شود و در سطح کلان نیز به یک همبستگی ملی بتوان رسید.اما در این میان رسانه ها چه نقشی و چه جایگاهی می توانند داشته باشند؟

شکی نیست که در جهان دو قطبی شده امروز یعنی جهان حقیقی و جهان مجازی حقایق دردو بستر شکل می گیرند و در بسیاری از مواقع رشد تکنولوژی سبب شده است که بیشتر حقایق اجتماعی در بستر مجازی شکل گرفته و در بستر واقعی نمود ظاهری و شکلی پیدا بکند.نباید از یاد هم ببریم که در جوامعی با تنوع فرهنگی و قومی و مذهبی، تنش و تضاد در نتیجه عدم شناخت شکل می گیرد و چه بسا کشورهای متخاصم برای ایجاد تنش در کشورهای جهان سوم از همین در وارد شده و با درست کردن فضاهای مبهم و ناشناخته تنش و اضطراب را به جامعه منتقل می کنند و طبیعی است پیامد چنین تنشی برهم خوردن همبستگی ملی در سطح کلان و نفرت و خشونت در سطح جامعه می باشد.

در این میان رسانه ها در همه اشکال خود به عنوان عاملان اصلی شکل گیری حقایق اجتماعی می توانند جامعه را به سوی تنش و اضطراب و یا همراهی در چهارچوب مرزها و حتی فراتر از مرزها هدایت بکنند.این نقش از سوی اندیشمندان حوزه ارتباطات با واژه بازنمایی تعریف می شود .به عنوان مثال، فیلم ورسانه های مکتوب یک شکلی از بازنمایی هستند که می توانند «کی بودن ما » و به عبارت بهتر «هویت فرهنگی» را در قالب هویت جمعی و یا هویت فردی منعکس کنند و موجب شوند ما «خود» را در آن قالب بازنمایی شده ببینیم. بازنمایی هرچه به «حقیقت واقعیت» نزدیک تر باشد و از انعکاس فراگیرتری برخوردار باشد، از سلامت  بیشتر در روندهای اجتماعی برخوردار است. بازنمایی می تواند شدت و ضرایبی داشته باشد. می تواند چیزی یا کسی را نمایندگی کند یا می تواند یکی مساوی دیگری را تولید نماید که در این فرض،بازنمایی و نمایندگی درهم آمیخته می شوند.

با اندکی  توجه به بندهای قانون اساسی کشور می توان گفت که اصول قانون اساسی کشور زمینه های این امر را فراهم کرده است که رسانه ها بتوانند انسان های مساوی را در جامعه بازتولید بکنند.به عنوان مثال اصول 2،3، 30، 12،13، 15 و 19 نشان می دهد که سیاست کشور تنها براساس یکپارچه سازی نیست بلکه همزمان با تاکید بر استقلال سیاسی و موازین قانونی کشور دارای یک نگاه چند فرهنگی است .

براساس همین دیدگاه است که تفکر نشر ماهنامه ریزان مطرح شد به این امید که بتواند با بازنمایی «حقیقت واقعیت» جامعه کردی در کشور نه تنها تلاشی برای ایجاد بسترهای سلامت اجتماعی در سطح کشور بلکه بین جامعه کوردی و جامعه ایرانی در هر نقطه ایی از جهان باشدو سرانجام خوشبختانه توانست از پیچ و خم مراحل اداری و قانونی بگذرد و امروز با خوشحالی به مخاطب خود بگوید که نه تنها در گستره کشور بلکه در گستره اقلیم کردستان عراق نیز مجوز نشر دریافت کرده است و امیدوار است پلی محکم و استوار بین نخبگان و اندیشمندان کورد در هر نقطه ای از جهان باشد.

ریزان تلاش خواهد کرد براساس توان خویش از گفتمانهای بازنمایی مناسبتی(بازنمایی مناسبت ها و مراسم قومی و دینی)، گفتمان بازنمایی ارزشی (بازنمایی ارزش های فرهنگی و ارائه شخصیت های فرهنگی قومی یا اقلیت دینی )و گفتمان بازنمایی موقعیتی(بازنمایی موقعیتی عمدتا با نگاهی تاریخی- جغرافیایی ) برای تقویت بنیانهای همگرایی در کشور و فراتر از کشور بهره بگیرد.

داود ریواز؛ مدیر مسئول و صاحب امتیاز

تلفنهای تماس: 009647508424949.009647724451507... 00989126083061

ایمیل :davoud1351@gmail.com یا   Info@reazan.com