شنبه ۰۱ مهر ۱۳۹۶ - 2017 September 23
کد خبر: ۱۱۲۸۷
تاریخ انتشار: ۲۹ تير ۱۳۹۵ - ۰۱:۵۶
امین هدایتی به عنوان خواننده، شایان شکرآبی پیانیست، آهنگساز و همخوان، غزل مهدوی شاعر و ترانه‌سرا، میلاد سعدی و یزدان بهمنی نوازنده سازهای کوبه‌ای و سالار غفار بجویی، داریوش آذر، مهدی کلانتری، آرش کامور، مهرداد عالمی و آرین کشیشی به عنوان نوازنده در آلبوم "گذر اردیبهشت" همکاری کرده‌اند که جمعه 25 تیرماه در شهر کتاب فرشته رونمایی شد. به همین بهانه با سازندگان آلبوم "گذر اردیبهشت" گفت‌وگو کرده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
 موسیقی هنرآنلاین: "گذر اردیبهشت" اولین آلبوم رسمی گروه موسیقی دال، حاصل سه سال تلاش و زحمت شبانه‌روزی تک‌تک اعضای گروه است. این آلبوم که فضایی تلفیقی دارد، با پشتوانه چند سال دوستی، در کنار یکدیگر ساز زدن، موسیقی گوش دادن و همفکری‌ اعضای دال تولید شده است.اعضای گروه دال می‌گویند جریان موسیقی تلفیقی خیلی نو است و تا دو سه سال پیش جایگاهی نداشت، اما اکنون با وجود کم‌و‌کاستی‌ها به جایگاه و شخصیت خوبی رسیده است.

امین هدایتی به عنوان خواننده، شایان شکرآبی پیانیست، آهنگساز و همخوان، غزل مهدوی شاعر و ترانه‌سرا، میلاد سعدی و یزدان بهمنی نوازنده سازهای کوبه‌ای و سالار غفار بجویی، داریوش آذر، مهدی کلانتری، آرش کامور، مهرداد عالمی و آرین کشیشی به عنوان نوازنده در آلبوم "گذر اردیبهشت" همکاری کرده‌اند که جمعه 25 تیرماه در شهر کتاب فرشته رونمایی شد. به همین بهانه با سازندگان آلبوم "گذر اردیبهشت" گفت‌وگو کرده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

"گذر اردیبهشت" به عنوان اولین آلبوم رسمی گروه دال با استقبال ویژه‌ای روبه‌رو شد، تا چه اندازه انتظار چنین استقبالی را داشتید؟

شایان شکرابی پیانیست، آهنگساز و همخوان: آلبوم "گذر اردیبهشت" حاصل سه سال تلاش و زحمت شبانه‌روزی تک‌تک اعضای گروه است. این آلبوم با پشتوانه چند سال دوستی، در کنار یکدیگر ساز زدن، موسیقی گوش دادن و همفکری کردن اعضای دال به وجود آمده و حالا خوشحالیم که پس از این سه سال آن اتفاقی را که برای خودمان متصور بودیم تماشا می‌کنیم. خوشبختانه استقبال از آلبوم ما بسیار خوب و راضی‌کننده بوده است.

غزل مهدوی شاعر و ترانه‌سرا: با توجه به شناختی که ما از یکدیگر داریم، گمان می‌کنم پیش‌بینی و تخمین هر یک از اعضای گروه نسبت به بازخوردهای این آلبوم به یکدیگر نزدیک بود، اما به نظرم بهتر است هر کس به‌صورت فردی در این مورد اظهارنظر کند. پیش‌بینی شخصی من به‌عنوان عضو کوچکی از این گروه، استقبال بسیار خوب از آلبوم "گذر اردیبهشت" بود که چنین نیز شد. استدلالی که برای این پیش‌بینی داشتم، احساس نیاز و خالی بودن جای چنین ژانری در موسیقی کشورمان بود. در سال‌های اخیر موسیقی سنتی کشور که آوازه‌ای چندین ساله دارد به هر دلیلی مخاطبان پرتعدادی را از دست داده و از آن طرف، موسیقی‌های پاپ متعددی به جامعه تزریق می‌شود که علیرغم تولید برخی آثار موفق، اما خیلی سخت‌گیرانه عمل نکرده و سلیقه افرادی که مخاطب جدی موسیقی هستند برآورده نمی‌کند. در این بین جوانان نیاز دارند که گونه‌ای از موسیقی را بشنوند که حرف امروز در آن گفته شود. خوشبختانه طی این چند سال گروه‌های جدیدی به بازار آمده‌اند که چنین نیازی را پاسخگو هستند.

میلاد سعدی نوازنده سازهای کوبه‌ای: من هم با خانم مهدوی موافق هستم و پیش‌بینی چنین استقبالی از آلبوم را داشتم. اگر بخواهم کمی جدی‌تر این مسئله را بسط دهم باید بگویم که ما به مخاطبان سخت‌گیر‌تر نیز فکر می‌کنیم. ما در این آلبوم نه آنچنان سعی کردیم که کارمان مخاطب‌محور باشد و نه فقط به سلیقه شخصی خودمان فکر کردیم، در حقیقت یک روند متعادلی را در پیش گرفتیم و فکر می‌کنم علت موفقیت آلبوممان همین مسئله بود.

یزدان بهمنی نوازنده سازهای کوبه‌ای: با توجه به فضای حاکم بر جریان موسیقی، سهولت انتقال موسیقی به مخاطبان در دنیای امروزی و سلیقه‌های متفاوت مخاطبان ایرانی، تا حدودی می‌شود موفقیت و شنیده شدن یک اثر را پیش‌بینی کرد، اما شنیده‌ شدن یک موسیقی ممکن است ابزارهای دیگری نیز لازم داشته باشد. این مسئله که ما مورد اقبال مردم قرارگرفته‌ایم خیلی خوشحال‌کننده و اتفاق خوبی است، اما فارغ از اینکه چه استقبالی رخ می‌داد و فارغ از آنکه ما تا چه حد به شنیده شدن آلبوممان فکر کرده‌ایم، یک ذات و اصلی در بطن تولید "گذر اردیبهشت" وجود دارد که ریشه در دوستی و با هم بودن ما دارد. در سراسر دنیا معمولاً گروه‌های موسیقی با دو یا سه عضو تشکیل شده و سپس آن‌ها به دنبال نوازنده رفته و گروه خود را این‌گونه تکمیل می‌کنند، اما ما از پیش با یکدیگر دوست بودیم و بعد از مدتی این گروه را تشکیل دادیم. این با هم بودن و با یکدیگر موسیقی گوش کردن اعضای دال نهایتاً منجر به اتفاقی می‌شود که محصولش آن چیزی است که شما می‌شنوید. به‌زعم بنده، آن مخاطبانی که امروز سخت‌گیر‌تر و ریزبین‌تر شده‌اند، این دوستی‌ها را درک می‌کنند و من بسیار خرسندم که مخاطبان ما، روح حاکم بر آلبوم را درک کرده‌اند.


امین هدایتی خواننده: این استقبالی که مورد بحث ماست، زمانی برای ما ملموس‌تر شد که قطعه "آوازم را می‌رقصیدی" را بدون هیچ‌گونه پیش‌بینی در مورد بازخوردش در فضای مجازی منتشر کردیم و با استقبال عجیبی از نخستین قطعه‌مان مواجه شدیم. بازخوردی که از این قطعه گرفتیم برایمان خیلی جالب بود. این بازخورد مثبت با انتشار تک آهنگ‌های بعدی بیشتر شد و باعث شد ما به یک آینده‌نگری بسیار خوبی در مورد فعالیتمان برسیم و به تولید اولین آلبوممان سوق داده شویم. حالا ما شادمان از آنیم که هم شنوندگان موسیقی پاپ وهم علاقه‌مندان به موسیقی سنتی را به عنوان مخاطب همراه خود داریم.

دوستی میان اعضای گروه یا علاقه‌مندی به موسیقی. کدام یک بهانه تشکیل گروه دال بود؟ برای نگهداری فضای فعلی گروه و جلوگیری از اتمام زودرس فعالیت گروهی‌تان چه تمهیداتی اندیشیده‌اید؟

شکرابی: ما پیش از دال تحت عنوانی دیگر و در فضایی متفاوت با موسیقی دال، با یکدیگر همکاری می‌کردیم و دو کنسرت نیز در سال‌های 89 و 91 در تالار وحدت برگزار کردیم. موسیقی، دغدغه مشترک ما بود که همه را در کنار یکدیگر جمع می‌کرد. ما آن زمان در کنار یکدیگر جمع می‌شدیم، دوستی می‌کردیم، ساز می‌زدیم و سفر می‌رفتیم، اما از جایی به بعد به یکباره این ایده شکل گرفت که می‌توانیم کارهای جدیدتری نیز انجام دهیم و سعی کنیم از کلاسیک و سنتی بودن خودمان را رها کرده و کاری نو ایجاد کنیم. "آوازم را می‌رقصیدی" اولین اتفاقی بود که در گروه ما رخ داد. ملودی و شعر آن را همگی با یک توافق مشترک نوشتیم و به اتفاق یکدیگر آن را تنظیم کردیم و بعد از چند ماه تمرین کردن، آن را با انگیزه بالایی در استودیو ضبط کردیم. زمانی که این قطعه در فضای مجازی منتشر شد، همان هفته اول خودش را از سایر فعالیت‌هایمان متمایز کرد. از همانجا بود که متوجه شدیم راه را درست انتخاب کرده‌ایم و مسیرمان را در پیش گرفتیم. من معتقدم فعالیت تیمی در موسیقی جواب می‌دهد، اما کار بسیار سختی است. خدا را شکر می‌کنم که دوستان من همه در فیلدهای مختلف اجتماعی در حال پیشرفت هستند و حس می‌کنم همه از لحاظ اجتماعی به سطحی از بلوغ رسیده‌ایم که بتوانیم در کنار همدیگر کارکنیم.

هدایتی: در گروه‌های مختلف موسیقی معمولاً اختلاف سلیقه وجود دارد و به حاشیه کشانده می‌شود، اما زمانی کار تیمی به نتیجه موفقی ختم می‌شود که همه اعضای گروه همدل شوند، مسیر و هدف گروه را حفظ کرده و در راستای فعالیت صحیح خود عمل کنند. ما نمی‌توانیم بگوییم در مسیر کارمان هیچ‌گونه مشکلی وجود ندارد و همه‌چیز در حالت ایده‌ال قرار دارد، طبیعی است که مشکلاتی وجود دارد، اما با یکدل بودن و چیره شدن بر همین مشکلات است که گروه‌های موسیقی موفق خواهند شد.

شکرابی: جدا کردن کار از دوستی و رفاقت هم خیلی مسئله مهمی است. ما زمانی که در محیط کارمان قرار داریم، ممکن است اختلاف‌نظرهای شدیدی با یکدیگر داشته باشم، اما زمانی که از استودیو و محدوده کار خارج می‌شویم، به همان روابط دوستانه‌مان برمی‌گردیم.

مهدوی: به عقیده من اینکه اعضای گروه برای رسیدن به هدف اصلی گروه در فعالیت خود تغییر کرده‌اند، مسئله مهمی است. ما هر کدام سبک و سیاق خاص خود را داشتیم، اما برای آنکه کار گروهی‌مان نتیجه مثبتی داشته باشد، سعی کردیم به یکدیگر نزدیک شویم. به عنوان مثال، آقای هدایتی آوازی کاملاً مبتنی بر موسیقی سنتی می‌‌خواند یا من یک غزل‌سرا بودم، اما وقتی در کنار یکدیگر قرار گرفتیم، به طور مشترک تغییر کردیم. در پیام‌هایی که من از مردم عزیزم می‌گیرم، اکثراً متفق‌القول هستند که در ملودی، شعر، نوازندگی، تنظیم و... کار ما، نوعی هماهنگی و یکدستی وجود دارد و احساس می‌شود که هر کدام این اثرها برای یکدیگر به وجود آمده‌اند. شعری که امروز از من در موسیقی دال شنیده می‌شود، شعری است که در قالب این گروه به وجود آمده و اگر من همین حالا در خارج از گروه به فعالیت بپردازم، اشعارم را در قالب‌های دیگری خواهم سرود. این مسئله در مورد بقیه اعضای گروه نیز می‌تواند صدق کند. شاید اگر کار تیمی در مورد گروه ما جواب داده به خاطر آن است که دال هویتی بزرگ‌تر از تک‌تک ماست. ما همیشه اهداف شخصی‌مان را فدای آن هدف بزرگ‌تر کرده‌ایم.

نکته جالبی که در مورد شما وجود دارد آن است که هیچ‌کدام موسیقی را به صورت آکادمیک طی نکرده‌اید و هرکدامتان مشاغلی جداگانه از موسیقی دارید. چه شد که شغل اصلیتان را کنار گذاشتید و موسیقی را به عنوان یک شغل جدی پی گرفتید؟

سعدی: موسیقی برای ما هیچ‌گاه سرگرمی نبوده و همه ما آن را به صورت جدی دنبال کرده‌ایم. من خودم در حالی که رشته تحصیلی‌ام موسیقی نبود، اما در گروه‌های مختلفی ساز می‌نواختم. حقیقتاً تصمیم نداشتم یک موزیسین صرف باشم، اما هیچ زمان هم نمی‌توانستم آن را به صورت کامل کنار بگذارم. من و سایر اعضای گروه، از یک زمانی دیگر هر آنچه به عنوان فعالیت موسیقی انجام می‌دادیم در گروه دال محدود کردیم و باقی فعالیت‌هایمان را کنار گذاشتیم. همین حالا هم اگر به من پیشنهادی خارج از دال داده شود، نخواهم پذیرفت زیرا هم وقت انجام آن را ندارم و هم تمام آنچه از موسیقی می‌خواهم را در دال انجام می‌دهم.

بهمنی: ما همه موسیقی را با اراده خودمان انتخاب کرده‌ایم، اما شاید همین حالا شما از برخی از موزیسین‌های بزرگ بپرسید، متوجه خواهید شد که به علت‌های مختلف من‌جمله اینکه پدرشان موزیسین بوده به این حیطه روی آورده‌اند. در حالی که در مورد گروه دال باید بگویم که موسیقی، محصول انتخاب خودمان بوده و شرایط و جو در آن دخیل نبوده است.
امین هدایتی: حقیقت این است که در شرایط فعلی از راه موسیقی نمی‌شود به درآمد آنچنانی رسید و این جنس از موسیقی که ما کار می‌کنیم مانند موسیقی پاپ خیلی بازگشت مالی ندارد. می‌خواهم بگویم کاش می‌شد ما به عنوان موزیسین، موسیقی آن‌قدر برایمان برد مالی داشت که تنها بر روی موسیقی متمرکز می‌شدیم و کاری غیر از موسیقی انجام نمی‌دادیم.